ATEX

ATEX to powszechnie używany synonim dyrektyw ATEX Unii Europejskiej. Termin ATEX pochodzi od francuskiego skrótu ATmosphères EXplosibles. Dyrektywa obejmuje obecnie dwie dyrektywy w dziedzinie ochrony przeciwwybuchowej, a mianowicie dyrektywę ATEX 2014/34/UE dotyczącą produktów (istotną dla nas jako producenta) oraz dyrektywę ATEX 1999/92/WE dotyczącą eksploatacji (istotną dla operatora systemu).

Aby doszło do wybuchu, muszą wystąpić trzy składniki: substancja łatwopalna w postaci drobno rozproszonej, tlen i źródło zapłonu. Składniki te można przedstawić jako tak zwany „trójkąt wybuchu”. Wybuch nie może wystąpić, jeśli brakuje jednego z tych trzech składników. Istnieją zatem trzy podstawowe podejścia do zapewnienia ochrony przeciwwybuchowej:

1. Unikanie lub ograniczanie źródła zapłonu
2. Unikanie substancji łatwopalnych w formie wybuchowej
3. Inertyzacja (wyparcie tlenu).

Spośród 13 źródeł zapłonu zajmujemy się przede wszystkim gorącymi powierzchniami, wyładowaniami elektrycznymi i iskrami generowanymi mechanicznie.